بود و نه مؤيد به تأييد عقل . « 1 » برخى متصوفان مسلمانان سخنانى دارند كه نزد عقل و شرع پذيرفته نيست . « 2 » امّا حريم وحى نبوى مصون از رهيافت جنود اهريمنى و پندارهاى باطل و شبح‌هاى تاريك است و فرستنده آن كه خداى عزيز حكيم است ، تمام ضمانت‌هاى لازم را براى صيانت آن تدبير كرده است . عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً . « 3 » آيه ياد شده به صراحت تبيين كنندهء صيانت وحى از مبدأ صدور آن تا وصول به گيرندگان نهايى ( مردم ) در پرتو احاطه علم قيّومى خداوند است . همچنان كه در آن ، بر عصمت پيامبر اكرم در مقام دريافت ، حفظ و ابلاغ كامل آن به مخاطبان نهايى ( مردم ) تصريح شده است . « 4 » اين مطلب اختصاص به آيه مذكور نداشته بلكه محور بسيارى از آيات قرآن است كه با شواهدى اطمينان بخش سلامت وحى الهى را تضمين مىنمايد . وَ النَّجْمِ إِذا هَوى . ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى . وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى . « 5 » . لوح محفوظ است او را پيشوا * از چه محفوظ است ؟ محفوظ از خطا بدين سان هر چند ممكن است از نظر مفهوم لغوى واژه وحى بر الهام و مكاشفه معمولى نيز اطلاق بشود ، امّا اين خطاى فاحش است كه از آن نتيجه گرفته شود كه وحى همان الهام است . چرا كه وحى تشريعى نبوى در اصطلاح ، آن آگاهى فوق طبيعى و اختصاصى است كه قرين با عصمت الهى است و با علايم و ويژگيهاى

--> ( 1 ) عهد جديد . ( 2 ) فتوحات مكيه ، ابن عربى 1 / 3 ، ج 2 / 571 ، شرح مقدمه قيصرى ، جلال الدين آشتيانى ، ص 28 ، عارف و صوفى چه مىگويند ، ميرزا جواد آقا تهرانى ، ص 156 . ( 3 ) جن / 26 - 28 . ( 4 ) الميزان 20 / 53 ، تفسير موضوعى 7 / 183 ، 339 . ( 5 ) نجم / 1 - 4 .